Geachte bezoeker

Mocht er in dit blog een link niet werken, meldt me dat dan graag even via een mailtje naar govert@riksen.tk of in een reactie op mijn nieuwste bericht.
Veel leesplezier gewenst bij mijn reisavonturen op dit blog!

dinsdag 5 januari 2010

ZORB

Op 4 januari waait het 's ochtends in Wanganui zo hard dat de camper staat te schudden. We grappen al dat het slechte weer ons achtervolgt. Gelukkig viel dat mee want eenmaal onderweg klaarde het snel op. We bezochten nog de toren en de historische 'elevator' die bewoning in een stadsdeel boven op een berg mogelijk moest maken.



Daarna rijden we naar Taupo, waar we aan het meer fish&chips eten.
We bezoeken de 'craters of the moon'. Een vulcanisch landschap nabij Taupo.



Bij Rotorua wandelen we in het park en gaan we naar de Zorb. Robben heeft er wel trek in en even later rolt hij in een grote plastic bal de helling af.


Alle campings hier zijn volgeboekt. Gelukkig kunnen we nog het laatste plekje krijgen op een familypark en eten schapenvlees met gebakken rode kumara. Een mango toe.
Voor het slapen kijken we, zoals we dat vaker doen deze trip, naar een aflevering van 'the flight of the conchords'. Robben heeft hiervan een DVD voor zijn verjaardag gekregen. Typische NZ humor. Als je benieuwd bent kijk dan even op YouTube.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Location:Beaumont Rd,Rotorua,Niew Zeeland

zondag 3 januari 2010

De Ferry

Op de 3e januari starten we de dag met een uitgebreid ontbijt. Boterham met gebakken ei, bacon, tomaat, uiringen, bonen in tomatensaus, jus d'orange en een kopje thee. Wat wil je nog meer?
Daarna rijden we naar de Ferry. Het is een prachtige overtocht naar Wellington op het noordereiland. Maar omdat het weer slecht is met veel laaghangende regenwolken, zien we niet veel. Het waait enorm hard. Op het bovendek staan we schuin tegen de wind geleund.



De overtocht duurt 4,5 uur. Het regent veel en ook in Wellington is het slecht weer. Hierdoor besluiten we Wellington te laten voor wat het is en door te rijden. Het rijden is lastig in een campervan met zulke windstoten. Rond 7:30pm komen we aan in een alleraardigste camping genaamd Bignell Street Motel Caravan Park te Wanganui. Alleen te vinden met Google Maps want er is geen enkele bewegwijzering Campingbaas Peter One staat ons bij de ingang op te wachten en vraagt of de windmolens in Nederland links of rechtsom draaien. Als je het weet mag je het zeggen. Een grappige camping met bijzondere mensen... Gelukkig is het weer in Wanganui beter dan in Wellington.

Oh ja, we zijn er niet doorgereden, maar onderweg zien we op de kaart een plaatsnaam waarvan wij denken dat dit we eens de langste plaatsnaam ter wereld kan zijn. Taumatawhakatangihngakoauauotamateapokaiwhenuakitanatahu. Als iemand een plaats met een langere naam kent horen we dat graag!
Alles goed verder in NL? We zagen dat het weer superkoud is.

- Posted using BlogPress from my iPhone

zaterdag 2 januari 2010

Awesome !!

Op 2 januari begint het om 7am te regenen en om 7:15 komt er een SMS binnen met de melding dat de sky-jump is uitgesteld van 1pm naar 5pm. Dit betekent dat we een paar uur extra hebben voor het Abel Tasman park. Na de tip van Hans besteden we die extra uren hier graag aan.
We doen 's ochtends eerst een rustg duurloopje over het strand en langs de haven van Nelson. En terwijl we lopen begint de zon te schijnen.



Daarna rijden we naar het Abel Tasmanpark.



Een prachtig mooi natuurgebied waar je dagen in door kan brengen. Wij zien maar een klein stukje, maar zien wel verschillende zeldzame loopvogels met jongen.



De Sky-dive is vlak bij het park.
Het weer is zeer wisselvallig en onderweg naar het vliegveld in Motueka regent het weer.
En terwijl we het helemaal niet meer verwachtten gaat het toch door. Er zijn blauwe stukken te zien in het wolkendek. We hijsen ons in overalls en even later genieten we vanuit de lucht van het prachtige gebied.
Na de zenuwen overwonnen te hebben springen we vanaf 13,000 voet, zo'n 4km hoogte. We 'vliegen' met een snelheid van 200km/u. Spectaculair! na een kleine minuut opent de parachute en daarna volgt een rustige vlucht naar beneden. In de lucht zwaai in naar Robben. Mijn instructeur vind het leuk om me nog even flink bang te maken door razendsnelle rondjes links en rechtsom te vliegen. De valsnelheid loopt daardoor zo snel op dat we snel weer op de grond staan.
We did it!



Na afloop genieten we nog geruime tijd na van de 'adrenaline bloodrush'.
Onderweg naar Picton eten we fish & chips en Kentucky Fried Chicken. Voor het eerst rijden we een stukje door het donker. Dit is hét moment om overstekende Possums dood te rijden. Voor Nieuw Zeelanders helaas. De Possums die we zien waren allemaal al plat.

Rond 10pm komen we in Picton aan en vinden we een plekje op de motorcamp. Snel slapen.

Nog even een antwoord voor de SMSers: per SMS zijn we niet bereikbaar. Robben heeft alleen ontvangst in Auckland en ik heb hier een Nieuw Zeelandse prepaid kaart. Daar SMS ik alleen mee met Max. Mijn oude GSM nummer ligt in NL en mijn nieuwe doet het niet in het buitenland. Gebruik dus het blog of als het persoonlijk is de e-mail.

- Posted using BlogPress from my iPhone

vrijdag 1 januari 2010

Nieuwjaarsdag

Op Nieuwjaarsdag slapen we uit en als we wakker worden schijnt de zon.
Govert is op verschillende plekken gestoken door sandflies. Dat zijn die kleine muggetjes. Ze zien er als een fruitvliegje uit maar kunnen gemeen steken.
Tegen 12 uur zijn we bij de Franz Josef gletsjer. Een indrukwekkend gezicht. Het ijs is blauw getint. Ook de riviertjes die van het ijswater zijn zijn bijzonder blauw.

We rijden langs de kust naar het noorden. Een weg dwars door de jungle. Met prachtige stranden en baaien aan de linkerkant en oerwoud en bergen rechts. Je bent geneigd om bij elke bocht stil te staan om even een foto te nemen. Maar zoals Robben zegt: het is allemaal zo mooi, je wordt er gewoon moe van.
Overal liggen dode aangerede Possums op de weg. Maar een bordje met 'pas op, overstekende Possums' hebben we niet gezien.


Op deze state highway zijn er regelmatig bruggen waar maar één rijstrook over gaat. Vaak rij je over houten planken. Bij één brug delen we de weg zelfs met de spoorlijn.


Bij Hokitika hebben weer even gsm ontvangst en SMS'en we met Max. We doen een paar boodschappen en rijden verder. Even later maken we een wandeling door rotsformaties van prachtige lijsteen. Het lijkt te bestaan uit op elkaar gestapelde pannekoeken.


Westport rijden we voorbij. We gaan nu weer naar het oosten. Een enorm kronkelweggetje langs een bergriviertje. Rond 7:30 bereiken we Nelson. Daar willen we een nieuwe poging doen en hebben we de volgende dag om 1pm een sky-dive afgesproken.


We genieten nog van een prachtige zonsondergang en eten een lekkere steak. Het nieuwe jaar is goed begonnen. We hebben prachtig weer gehad en zo ongeveer de hele dag gereden. Een kleine 500km is heel wat over deze weggetjes.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Location:Golf Rd,Nelson,Niew Zeeland

donderdag 31 december 2009

Wanaka - Franz Josef Glacier

We rijden in 2,5 uur terug van Milford Sound naar Te Anau. Bij de Mirror Lakes zijn de bergen wederom niet in de spiegeling te zien. Te veel wind en af en toe regen. In Te Anau doen we wat boodschappen en tanken we. Vervolgens rijden we langs de besneeuwde bergtoppen naar Queenstown. Eindelijk is er weer GSM dekking en ontvangen we twee sms'jes van Max. We rijden over een bergtop naar Wanaka en parkeren op een camping. We zitten in het voorjaar in een skigebied. Als de zon weg is, is het hier koud. Nachtvorst!!
De volgende morgen lopen we langs het meer zo'n 14km hard. In de tussentijd breekt de zon door en warmt het snel op. De korte broek kan weer aan We vertrekken tussen de middag naar het vliegveld waar we om 15:00u een sky-dive hebben geboekt. Op het vliegveld lunchen we een blik spaghetti (!) op brood. Een tip van Max. Na de eerste aarzeling moet ik bekennen dat het best lekker was. Om 14:15u blijkt onze sky-dive afgelast te zijn vanwege een laaghangende 'wet cloud'.
Helaas pindakaas. Misschien lukt het nog ergens anders op de route naar Auckland.
Nadat we de ferry Picton - Wellington bevestigd hebben op 3 januari tussen de middag rijden we door naar het noorden via de westkust. Aan het eind van de middag bezoeken we de Fox gletcher.



En rond 20:00u zijn we bij de Franz Josef gletscher. Deze gletchers zijn de enige in de wereld die in een tropisch regenwoud uitkomen.
We overnachten weer op een top10 camping. Daar koken we pasta en vieren we de jaarwisseling.
Leuk om ook te vieren dat we het 12 uur eerder vieren dan dat we dat in Nederland hadden gedaan. We beginnen 2010 als eerste in de wereld en hebben voor de gelegenheid een fles champagne gekocht.
Happy New Year to you all folks!


- Posted using BlogPress from my iPhone

Location:Franz Josef,Niew Zeeland

woensdag 30 december 2009

The long and winding road naar Milford Sound

Net als in Auckland ligt er in Queenstown een oude America cupper. Dit doet me natuurlijk meteen aan het skûtsjesilen denken ;-)



Vanwege een aantal technische problemen aan onze campervan waren we genoodzaakt om nog even bij de Jucy in Queenstown langs te gaan. Aldaar konden onze problemen, zoals het niet werken van de 220V stroom en een loszittende tafelpoot, redelijk snel opgelost worden. Gelukkig want we willen natuurlijk de magnetron en koelkast weer gebruiken.
Rond kwart voor vier konden we op weg gaan naar Milford Sound!
Het was een lange rit, maar er was meer dan genoeg te zien om ons bezig te houden.
Zo kwamen we langs een prachtige oude stoomtrein-junkyard in Kingston, voor mijn meekijkende collega's heb ik een foto bijgevoegd.



Later passeerden we de 45e breedtegraad.



En verder:
mooie uitzichten over verschillende meren en enorme bergen, met sneeuw, beekjes en kleine watervalletjes.



Helaas begon het wel te regenen en de wind was erg hard. Door de regen en wind waren de mirror lakes niet spiegelglad. Later hagelt het ook. Dit weer hoort bij dit gebied. Het is één van de natste plekken in NZ.
Tot slot moesten we door een lange onverlichte tunnel. Aan de andere kant was het jammergenoeg even slecht weer. Na wat rondrijden bij Milford Sound zoeken we een slaapplaats, het was namelijk al half 9 toen we daar aankwamen. Wegens gebrek aan een camping besluiten we op een parkeerplaats te blijven staan voor de nacht.
's nachts vallen er nog fikse buien. Er zijn hier veel kleine muggen.
De volgende morgen, de 30e, is het koud. Maar er is blauw te zien tussen de wolken.
Bij veel parkeerplaatsen zijn uitstekende toiletten (met toiletpapier) en wasgelegenheden. Het toiletpapier is overigens niet geperforeerd en scheurt altijd verkeerd. Vaak in de lengterichting. De campings zijn daarnaast voorzien van warme douches, een keuken, laundry, BBQ plaatsen en vaak een zwembad. We hebben hier overigens alleen in grotere dorpjes gsm dekking. 3G is er alleen in een paar grote steden.



Milford Sound is beautiful. We vertrekken om 09:15 met een boot door de 16km lange fjord. Prachtige watervallen en mooie wolkenpartijen. Het weer is zeer veranderlijk. De ene keer regent het en even later schijnt de zon. Het smelt en regenwater van de rotsen spoelt rijk aan voedsel in het zoute zeewater en vormt zo een laag van enkele meters dik. Hierdoor is de fjord naast een kraamkamer voor vissen, ook een plek waar op 6m diepte vissen zwemmen die normaal op 60m diepte leven. We bezoeken ook het onderwaterobservatorium en kijken op ca 10m diepte in deze bijzondere fjord.



Location:Stone St,Wanaka,Niew Zeeland

dinsdag 29 december 2009

Queenstown

Een prima slaapmiddel is zo'n DVD. Tijdens het derde filmpje val ik al in slaap. Het was een lange dag...
We moeten dinsdagmorgen de 29e weer vroeg op. Om 7:30u zijn we downtown en maken we ons klaar voor de jet-boat en de rafting tocht op de Shotover river.



De jetboat was supergaaf. Met 500pk over een ondiepe rivier tussen de rotsen door. Een maximumsnelheid van 85km per uur. Soms rakelings langs een rots. Met af en toe 360 graden pirouettes.
Daarna krijgen we wetsuits aangemeten en gaan we in een bus. We rijden over 'skippers road', een smal gravelweggetje dat ooit door Chinezen is aangelegd voor de goudzoekers. In de rivier waar we raften werd namelijk ooit goud gedolven.
Na een uitgebreide instructie gaan we het water op. Daar oefenen we nog vaak de verschillende commando's. De stroomversnellingen zijn spectaculair. We verliezen af en toe een roeier, maar kunnen ze weer oppikken. Bij de laatste gaan we te snel naar beneden en slaat het vlot om. Als je niet op tijd je mond dicht hebt krijg je een 4 graden koude hap water binnen.
Even slikken en snel weer in de boot dus.
Terug in Queenstown eten we een ijsje terwijl we op de foto's wachten.
Het weer is super. De verwachting is echter dat het de komende 2 dagen koud zal zijn en regenachtig. Een mooi moment om de camper te pakken en naar Milford Sounds te rijden.


- Posted using BlogPress from my iPhone